Skip to main content

Jarenlang draaide het groeiverhaal van IWG om één getal: het aantal centra. Deze week ging dat getal over de 5.000. Toch zit het interessantste cijfer uit de kwartaalupdate ergens anders. Het deel van het bedrijf waarin IWG zelf geen huurcontract tekent, groeide ruim twee keer zo hard als het concern als geheel.

Die verschuiving zegt veel over de richting van de flexmarkt, en over wie straks het risico draagt.

De cijfers achter de mijlpaal

In het derde kwartaal steeg de systeembrede omzet van IWG met 12% op jaarbasis naar $1,26 miljard. De groepsomzet nam toe met 9% tot $1,03 miljard, en de systeembrede omzet op jaarbasis ligt inmiddels boven de $5 miljard.

De uitschieter was het segment beheer en franchise. Daar groeide de systeembrede omzet met 27% naar $287 miljoen, terwijl de terugkerende beheervergoedingen met maar liefst 72% stegen naar $19 miljoen in het kwartaal. Het segment telt nu 380.000 werkplekken verdeeld over bijna 2.400 centra, 37% meer dan een jaar eerder. De gecontracteerde pijplijn groeide van 219.000 naar 287.000 werkplekken.

IWG tekende in het kwartaal 324 nieuwe centra, evenveel als vorig jaar, en houdt vast aan het doel om tot en met 2027 jaarlijks tot 1.000 centra te openen. De eigen locaties groeiden rustiger: de omzet steeg met 8% en de opbrengst per beschikbare werkplek met 2%. Volgens het management zijn prijzen en bezetting stabiel richting het vierde kwartaal.

Waarom “asset-light” belangrijker is dan de kop

Bij een beheerovereenkomst blijft het gebouw van de eigenaar, die ook de inrichting financiert. IWG exploiteert het centrum en brengt merk, boekingsplatform en zakelijke klanten mee, in ruil voor een vergoeding of een deel van de winst. Bij franchise runt een lokale partner het centrum onder een IWG-merk.

Paulo Dias, Head of Europe bij IWG, vertelde onlangs aan Coworking Europe dat de groep rond de coronaperiode bewust heeft gekozen om dit model voorrang te geven, omdat het netwerk zo veel sneller kan groeien. De Q3-cijfers laten zien dat die keuze uitbetaalt: het merendeel van de groei in werkplekken en vergoedingen komt nu uit gebouwen die IWG niet zelf huurt.

Er zit wel een kanttekening aan. Nieuwe beheerde centra hebben tijd nodig om vol te lopen en drukken in die fase de gemiddelde opbrengst per werkplek. Laat je de in 2025 geopende centra buiten beschouwing, dan steeg die opbrengst van $199 naar $237. De echte test is of al die jonge centra in hetzelfde tempo volwassen worden.

Een Europa met meerdere merken: Wojo en Design Offices

De update komt op het moment dat IWG twee grote Europese overnames van dit jaar integreert: Design Offices in Duitsland, met zo’n 50 locaties in 15 steden, en Wojo in Frankrijk, overgenomen van Accor en Bouygues Immobilier. Met Wojo verdubbelt IWG ongeveer zijn aanwezigheid in Frankrijk.

IWG wil beide merken behouden en vergelijkt de aanpak met hotelketens die verschillende merken voor verschillende doelgroepen voeren. Voor Nederlandse lezers is het een bekend verhaal: Spaces was een kleine Amsterdamse aanbieder met vijf locaties toen IWG het overnam, en groeide daarna uit tot een internationaal merk.

De formule is steeds dezelfde: neem een sterk lokaal merk met een trouwe klantenkring over en koppel het aan een wereldwijde verkoopmachine. IWG zegt samen te werken met meer dan 85% van de Fortune 500-bedrijven, een verkoopkanaal dat een losstaand centrum vrijwel niet zelf kan opbouwen.

Wat betekent dit voor de rest van de markt?

Voor vastgoedeigenaren

Met een beheerovereenkomst wordt flex geen huurder meer, maar een dienst die je inkoopt. Dat levert een deel van de opbrengst op, maar verschuift ook de inrichtingskosten en het leegstandsrisico naar de eigenaar. Wie deze route overweegt, doet er goed aan kritisch te kijken naar de vergoedingsstructuur, de exitclausules en vooral naar de vraag wie de klantrelatie bezit.

Voor zelfstandige flexoperators

IWG richt zich steeds nadrukkelijker op buitenwijken, middelgrote steden en bedrijventerreinen: precies de plekken waar veel zelfstandige aanbieders zitten. Dias benadrukte dat veel mensen een werkplek willen op zo’n kwartier van huis. Zelfstandige operators hebben nog altijd sterke troeven, zoals community, lokale kennis en de vrijheid om hun product zelf vorm te geven. Maar consolidatie is een feit, en meer aanbieders kunnen een overnamevoorstel verwachten.

Voor huurders

Bedrijven krijgen meer keuze in merken, stijlen en prijsklassen, vaak onder één contract, en meer locaties buiten de binnensteden. Praktische tip: verandert jouw vaste centrum van eigenaar of merk, controleer dan wat er gebeurt met je contractvoorwaarden en serviceniveau.

Conclusie

De grens van 5.000 centra is een symbolische mijlpaal, maar het grotere verhaal is structureel. ‘s Werelds grootste flexaanbieder wordt minder een huurder en meer een platform dat werkplekken exploiteert voor anderen. Voor vastgoedeigenaren, zelfstandige operators en bedrijven op zoek naar ruimte verandert daarmee de vraag wie bouwt, wie betaalt en wie verdient.

Leave a Reply